ENews.Ge ახალი ამბები

"მხოლოდ სექ***ი აინტერესებთ, ოღონდ...." - რას წერს მოგზაური ქალი ქართველ კაცებზე?



სო­ცი­ა­ლურ ქსელ­ში გან­ხილ­ვის მთა­ვა­რი თემა ავ­სტრა­ლი­ე­ლი მოგ­ზა­უ­რის ირე­ნის პოს­ტია. ირე­ნი სა­ქარ­თვე­ლო­ში მოგ­ზა­უ­რო­ბი­სა და ქარ­თველ მა­მა­კა­ცებ­თან ურ­თი­ერ­თო­ბის გა­მოც­დი­ლე­ბის შე­სა­ხებ წერს და ქარ­თველ კა­ცებს, არ­ცთუ ისე სა­ხარ­ბი­ე­ლოდ ახა­სი­ა­თებს.

ქალი წერს, რომ "სა­ქარ­თვე­ლოს აქვს შთამ­ბეჭ­და­ვი მთე­ბი, უგემ­რი­ე­ლე­სი ღვი­ნო და რამ­დე­ნი­მე მარ­თლაც სა­ინ­ტე­რე­სო მა­ხა­სი­ა­თე­ბე­ლი. სამ­წუ­ხა­როდ, კა­ცებ­მა იგი­ვე სი­მაღ­ლეს ვერ მი­აღ­წი­ეს". გთა­ვა­ზობთ მისი პოს­ტის არას­რულ ვერ­სი­ას:"ქა­ლის­თვის მარ­ტო მოგ­ზა­უ­რო­ბა სხვა­დას­ხვა ქვეყ­ნის მა­მა­კა­ცებ­ზე საკ­მა­ოდ სა­ინ­ტე­რე­სო დაკ­ვირ­ვე­ბის სა­შუ­ა­ლე­ბას იძ­ლე­ვა. ყვე­ლა მი­მარ­თუ­ლე­ბას თა­ვი­სი გემო აქვს, თა­ვი­სი კულ­ტუ­რუ­ლი მო­ლო­დი­ნე­ბი და ქა­ლებ­თან მიდ­გო­მა. ზო­გი­ერ­თი ქვე­ყა­ნა გაბ­რუ­ებს, ზოგი გა­ცი­ნებს და ზოგ­ჯერ ისეთ სცე­ნას აწყდე­ბი, რომ გა­ინ­ტე­რე­სებს, შემ­თხვე­ვით ხომ არ შეხ­ვე­დი არას­წორ და­წე­სე­ბუ­ლე­ბა­ში.სა­ქარ­თვე­ლო ნამ­დვი­ლად კარ­გი გაკ­ვე­თი­ლი იყო.

უბ­რა­ლოდ, არა აუ­ცი­ლებ­ლად ისე­თი, რო­გო­რიც მინ­დო­და და­წყე­ბუ­ლი პარ­კებ­ში უც­ნო­ბი მა­მა­კა­ცე­ბის მო­ახ­ლო­ე­ბით და და­უ­პა­ტი­ჟე­ბე­ლი სა­უბ­რე­ბით, დამ­თავ­რე­ბუ­ლი და­უს­რუ­ლე­ბე­ლი მზე­რით, მე საკ­მა­რის­ზე მეტი ყუ­რა­დღე­ბა მი­ვი­ღე. უცხო­ე­ლი ქა­ლის, გან­სა­კუთ­რე­ბით კი მა­ღა­ლი, თეთრკა­ნი­ა­ნი ქა­ლის აქ ყოფ­ნა ნამ­დვი­ლად არ რჩე­ბა შე­უმ­ჩნე­ვე­ლი. ზო­გი­ერ­თი მა­მა­კა­ცი მშვე­ნი­ერ ღი­მილს, კე­თილ მზე­რას ან მომ­ხიბ­ვლელ კომ­პლი­მენტს გჩუქ­ნის. სხვებს კი, რო­გორც ჩანს, და­ა­ვი­წყდათ, რომ ქა­ლე­ბი სა­ჯა­რო გა­სარ­თო­ბი არ არი­ან. და კი­დევ იყო მწყემ­სი, რო­მე­ლიც ჩემს კა­რავ­ში ძა­ლით შე­მოჭ­რას ცდი­ლობ­და, რას იტყვით ტაქ­სის მძღოლ­ზე, რო­მელ­მაც კოც­ნა და­მი­პი­რა და შემ­დეგ სას­ტუმ­როს ნომ­რამ­დე გა­მომ­ყვა.

არც ის მძღო­ლი და­ვი­ვი­წყოთ, რო­მელ­მაც ხე­ლე­ბი ყელ­ში წა­მი­ჭი­რა და ძა­ლით მა­კო­ცა. ეს ნამ­დვი­ლად არ არის ის სოფ­ლის სტუ­მარ­თმოყ­ვა­რე­ო­ბა, რო­მელ­საც ვე­ძებ­დი, მაგ­რამ ყვე­ლა­ზე და­სა­მახ­სოვ­რე­ბე­ლი დაკ­ვირ­ვე­ბე­ბი სწო­რედ პა­ემ­ნე­ბის სცე­ნამ მომ­ცა.

მო­დით, ჩა­ვუღ­რმავ­დეთ პა­ემ­ნე­ბის ქარ­თულ ხე­ლოვ­ნე­ბას. რად­გან ავ­სტრა­ლი­ი­დან ვარ, ნამ­დვი­ლად არ ვა­პი­რებ იმის თქმას, რომ ჩვე­ნი პა­ემ­ნე­ბის სცე­ნა გან­სა­კუთ­რე­ბუ­ლია. რა­ინ­დო­ბამ იქ უკვე დიდი ხა­ნია თა­ვი­სი ბარ­გი ჩა­ა­ლა­გა და ტრა­დი­ცი­უ­ლი ჯენტლმე­ნი თით­ქოს გა­და­შე­ნე­ბუ­ლი ჯი­შია. მა­მა­კა­ცე­ბის მხრი­დან ძა­ლის­ხმე­ვის გა­მო­ჩე­ნა, წე­სი­ე­რი პა­ემ­ნის და­გეგ­მვა და ინი­ცი­ა­ტი­ვის აღე­ბა ახლა აღარ არის ჩვე­უ­ლებ­რი­ვი მოვ­ლე­ნა.

პი­რა­დად მე, ძა­ლი­ან მომ­წონს მა­მა­კა­ცი, რო­მე­ლიც ინი­ცი­ა­ტი­ვას იღებს. მა­მა­კა­ცი, რო­მელ­მაც იცის რა უნდა, ად­გენს გეგ­მას, იღებს ინი­ცი­ა­ტი­ვას და არ ეში­ნია იყოს მას­კუ­ლი­ნუ­რი. ვა­ფა­სებ ძვე­ლე­ბურ მა­ნე­რებს, ცოტა რო­მან­ტი­კას და ვინ­მეს, ვინც მაგ­რძნო­ბი­ნებს თავს ქა­ლად და არა მო­რიგ ძმა­კა­ცად, რო­მელ­თა­ნაც ან­გა­რიშს იყოფს.მაგ­რამ არ­სე­ბობს საკ­მა­ოდ მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი გან­სხვა­ვე­ბა ნამ­დვილ მას­კუ­ლი­ნურ თავ­და­ჯე­რე­ბუ­ლო­ბა­სა და გა­ბე­რილ ეგოს შო­რის, რო­მელ­საც თან ახ­ლავს უამ­რა­ვი ქედ­მაღ­ლო­ბა. და სა­ქარ­თვე­ლო? მე ამ უკა­ნას­კნელს საკ­მა­ოდ ბევ­რჯერ გა­და­ვა­წყდი.

პა­ემ­ნებს ხში­რად მთა­ვა­ზობ­დნენ სა­ღა­მოს 10 სა­ათ­ზე ან უფრო გვი­ან. და­ი­ვი­წყეთ ვახ­შა­მი, ლა­მა­ზი რეს­ტო­რა­ნი ან რამ­დე­ნი­მე სას­მე­ლი სა­სი­ა­მოვ­ნო ატ­მოს­ფე­რო­ში. სა­სურ­ვე­ლი მარ­შრუ­ტი, რო­გორც ჩანს, გუ­ლის­ხმობ­და პირ­და­პირ ვინ­მეს ბი­ნა­ში ან სას­ტუმ­რო­ში წას­ვლას ჭა­ჭა­ზე რო­გორც ჩანს, და­სავ­ლელ ქალ­თან პა­ემ­ნის ქარ­თუ­ლი ინ­ტერპრე­ტა­ცია გუ­ლის­ხმობ­და არ­ვახ­შამ­ზე სა­უბ­რის გა­მო­ტო­ვე­ბას და პირ­და­პირ სა­ძი­ნებ­ლის­კენ გე­ზის აღე­ბას.

კი­დევ უფრო სა­სა­ცი­ლო­ე­ბი იყ­ვნენ ის კა­ცე­ბი, რომ­ლებ­საც უნ­დო­დათ, რომ პა­ე­მან­ზე მე და­მე­პა­ტი­ჟე­ბი­ნა კი ბა­ტო­ნო. არ ვარ გან­სა­კუთ­რე­ბით მორ­ცხვი პირ­ვე­ლი ნა­ბი­ჯის გა­დად­გმა­ში. მაგ­რამ რო­დე­საც მოწ­ვე­ვა გა­ვაჟ­ღე­რე, და­ნიშ­ნუ­ლე­ბის ად­გი­ლი რა­ტომ­ღაც ყო­ველ­თვის სას­ტუმ­როს ნო­მერ­ზე ბრუნ­დე­ბო­და, მი­უ­ხე­და­ვად იმი­სა, რომ მე კაფე შევ­თა­ვა­ზე. რა სა­ოც­რად მო­სა­ხერ­ხე­ბე­ლია ვფიქ­რობ­დი, რამ­დე­ნი მათ­გა­ნი იყო და­ქორ­წი­ნე­ბუ­ლი სა­ჯა­როდ გა­მო­ჩე­ნის­გან თა­ვის არი­დე­ბა ნამ­დვი­ლად ტო­ვებ­და ვა­რა­უ­დის სა­ფუძ­ველს.

შე­საძ­ლოა, ისი­ნი უბ­რა­ლოდ ფა­რუ­ლე­ბი იყ­ვნენ, შე­საძ­ლოა - და­კა­ვე­ბუ­ლე­ბი, ან იქ­ნებ გვი­ან ღა­მით ცო­ტა­ო­დე­ნი კომ­ფორ­ტი იყო ერ­თა­დერ­თი, რაც უნ­დო­დათ. ვინ იცის?

იმ მა­მა­კა­ცებს შო­რის, რომ­ლებ­საც შევ­ხვდი, სა­კუ­თა­რი თა­ვის მნიშ­ვნე­ლოვ­ნე­ბის არაჩ­ვე­უ­ლებ­რი­ვად დიდი გან­ცდა იგ­რძნო­ბო­და. მათ უნ­დო­დათ, რომ აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბუ­ლიყ­ვნენ მა­თით, უნ­დო­დათ სი­ტუ­ა­ცი­ის გა­კონ­ტრო­ლე­ბა და თით­ქოს სჯე­რო­დათ, რომ მხო­ლოდ მათი იქ ყოფ­ნა საკ­მა­რი­სი უნდა ყო­ფი­ლი­ყო იმის­თვის, რომ ქალი ფეხ­ქვეშ გა­გე­ბო­და. მფი­ზი­კუ­რი მი­ზი­დუ­ლო­ბა: გა­რეგ­ნო­ბა ყვე­ლა­ფე­რი არ არის. არ ვა­პი­რებ თა­ვის მო­კა­ტუ­ნე­ბას, თით­ქოს ფი­ზი­კურ მი­ზი­დუ­ლო­ბას მნიშ­ვნე­ლო­ბა არ აქვს. აქვს. 177 სმ სი­მაღ­ლით, მე უკვე იმა­ზე მა­ღა­ლი ვარ, ვიდ­რე მა­მა­კა­ცე­ბის უმე­ტე­სო­ბა სა­ქარ­თვე­ლო­ში. აქ იყო რამ­დე­ნი­მე შავგვრე­მა­ნი სიმ­პა­თი­უ­რი სახე და კარგ გა­რეგ­ნო­ბის ბიჭს ნამ­დვი­ლად შე­უძ­ლია ჩემი ყუ­რა­დღე­ბის მიქ­ცე­ვა მაგ­რამ არ­სე­ბობს საკ­მა­ოდ სა­ინ­ტე­რე­სო გა­დას­ვლა ოთა­ხის მე­ო­რე ბო­ლო­დან ვი­ღა­ცის სა­ხით აღ­ფრთო­ვა­ნე­ბა­სა და რე­ა­ლუ­რად ამ ადა­მი­ა­ნის გაც­ნო­ბას შო­რის. მე მომ­წონს უხე­ში სი­ლა­მა­ზე. მაგ­რამ მა­ინ­ცდა­მა­ინც მთელ ვე­ლურ ბუ­ნე­ბას არ ვე­ძებ. ცო­ტა­ო­დე­ნი თა­ვის მოვ­ლა არა­ვის აწყენ­და.

და მო­წე­ვა აქ ყვე­ლა ეწე­ვა? სუნი ყველ­გა­ნაა. თი­თებ­ზე, ტან­საც­მელ­ზე, თმა­სა და სუნ­თქვა­ში. ეს ჩემ­თვის სრუ­ლი­ად ამაზ­რზე­ნი და უდი­დე­სი "turn off"-ია. არა­ფე­რი კლავს კოც­ნას იმა­ზე სწრა­ფად, ვიდ­რე სი­გა­რე­ტის ჩამ­ჯდა­რი სუ­ნით სავ­სე ფილ­ტვე­ბი. სიმ­პა­თი­უ­რი სახე და მდიდ­რუ­ლი მერ­სე­დე­სი ვერ აა­ნა­ზღა­უ­რებს სა­ფერ­ფლის სუნს. ჯენტლმე­ნე­ბო, გა­და­დეთ სი­გა­რე­ტი და აღ­მო­ა­ჩი­ნეთ სუფ­თა ჰა­ე­რი> - წერს ირე­ნი.

კომენტარის დამატება

დატოვე კომენტარი

მსგავსი სიახლეები
მეტის ნახვა